Onze auto parkeerden we in het dorpje Herrenwies. Vandaar maakten we een 18km lange wandeling langs de Badener Höhe tot aan de Scharzenbach-dam, en terug. De Badener Höhe is met zijn 1002m de hoogste bergtop in de omgeving. Op de top staat 30 meter hoge indrukwekkende uitkijktoren, gemaakt uit rode zandsteen. De toren werd in 1890 gebouwd en kan je zo beklimmen.

Zwarte mezen waren onderweg overal te zien. Logisch, het zijn immers typische naaldboom-bewoners en fijnsparren en dennen zijn de dominante boomsoorten in de hele regio. Af en toe hoorden we een raaf roepen, en het was duidelijk dat de buizerds aan het baltsen zijn. Ook leuk was het geluid van een paniekerige merel, en toen we opkeken zagen we nog net een mannetjes-sperwer achter de merel aanvliegen. Geen idee of de merel het uiteindelijk heeft gehaald…

De hele wandeling ligt in het territorium van een wolvenroedel, de roedel van wolf GW2672m, een mannelijke wolf die lokaal ook wel ‘Grindi’ wordt genoemd. Blijkbaar is er begin 2026 heel wat commotie geweest rond deze wolf. Het dier benaderde mensen soms vrij dicht. Doorheen de wandeling hingen ook af en toe infobordjes op met de typische uitleg over wat je niet mag doen als je een wolf tegenkomt. 

De hoogste bergen van het Zwarte Woud zijn in het zuiden te vinden. Met zijn 1494m is de Feldberg de hoogste berg. Er komen zelfs een aantal alpiene plantensoorten voor. Wij maakten vanuit het dorp Feldberg, tevens een ski-gebied, een relatief korte wandeling tot aan de Feldberg. Het had net erg hard gesneeuwd, dus tijdens de wandeling kwamen we bijna niemand tegen. In de omgeving komen auerhoenen voor, al is die populatie erg klein geworden. Verstoring door skiërs buiten de pistes wordt als een belangrijke reden aangehaald. Opvallend is ook volgens de infopanelen natuur en biodiversiteit absolute voorrang krijgt, maar langs diezelfde borden vind je hier en daar ook infopanelen tegen de wolf…