Over kerkuilen en steenmarters…

Over kerkuilen en steenmarters…

KerkuilGeregeld krijg ik de vraag van verenigingen of organisaties om beelden van bepaalde diersoorten te maken. Zo moest ik er onlangs maken van de kerkuil. Enkele superkleine beeldjes waren genoeg, die waren snel gemaakt. Maar omdat ik kerkuilen echt leuke dieren vind, wilde ik er toch wat meer tijd en moeite insteken voor een . Vlakbij mijn huis staat een nogal grote boerderij. Je kent ze wel, die vierkantshoeves, met oude stallen. De ideale locatie voor een kerkuil, leek mij.
Op een zondagmorgen belde ik bij de boerderij aan, en vroeg aan de wat oudere dame die kwam opendoen of ze niet toevallig af en toe uilen zag vliegen op haar erf. Ze keek eerst wat raar, maar antwoordde uiteindelijk bevestigend met “Ja hoor, ze zitten hier in de stal”. Dit begon al goed. Toen ik vroeg of ik niet af en toe daar mocht gaan filmen, zag ik haar toch wat twijfelen. Logisch, ze kende mij helemaal niet en ik overdonderde haar een beetje met mijn vragen. Ik vertelde haar dat ik een blog had, waarbij ik mensen wilde laten kennismaken met wilde dieren.

Steenmarter in boom (Voerstreek)

Steenmarter in boom (Voerstreek)

“Als jij toch zo voor de dieren bent, kun je dan niets doen aan die vervelende steenmarters op mijn zolder”, vroeg ze plots. “Ik kan al 2 jaar moeilijk slapen, en binnen enkele dagen komt mijn dochter die in Amerika woont een week logeren, en de logeerkamer ligt naast de zolder…”. Nu, je kan de grootste dierenvriend zijn, maar steenmarters op zolder of in de auto kunnen écht heel vervelend zijn, met hun geur- en geluidsoverlast. Via het Natuurhulpcentrum heb ik al met letterlijk duizenden mensen gesproken die last hiervan hadden, en in 90% van de gevallen krijgen we de problemen met behulp van de juiste producten (er is veel niet-werkende rommel op de markt) gelukkig heel snel én diervriendelijk opgelost.
De volgende dag installeerde ik op haar zolder een degelijk ultrasoon geluidstoestelletje. Toen ik een week later bij haar aanbelde, opende ze met een grote glimlach. De steenmarter was weg, ze had het dier niet meer gehoord! Nu, écht weg zal hij waarschijnlijk niet geweest zijn. Hij leeft ongetwijfeld nog in hetzelfde territorium, maar heeft zijn slaapplaats niet meer op zolder. Met als gevolg dat de mevrouw geen last meer heeft, de steenmarter kan blijven en dus de muizenpopulatie op de boerderij nog altijd onder controle wordt gehouden, haar dochter zonder geluidsoverlast kan slapen, en ik als dank voor de hulp zoveel kerkuilen mag gaan filmen als ik wil!
Iedereen tevreden dus, en ondertussen heb ik al een aantal leuke beelden kunnen maken.

Topnatuur in Limburg: Boomkikkers in Diepenbeek!

Topnatuur in Limburg: Boomkikkers in Diepenbeek!

Boomkikkers tussen de bramen

Boomkikkers tussen de bramen

Boomkikkers zijn terug van weggeweest. Hoewel ze twintig jaar geleden zo goed als nergens meer voorkwamen in Vlaanderen, zijn er de laatste jaren in sommige natuurgebieden heel wat ingrepen gedaan om te zorgen dat dit leuke kikkertje terug wat meer kansen zou krijgen. En met succes. In Limburg zijn een aantal gebieden waar ze terug zijn. De grootste populatie bevindt zich in het Vijvergebied Midden-Limburg, maar er is ook een populatie in de Dauteweyers, een klein natuurgebiedje in Diepenbeek.

Ik ben er de laatste tijd enkele keren geweest om deze exotisch uitziende amfibieën op beeld vast te leggen. Zo heel moeilijk is het niet om ze te zien. Op zonnige dagen kan je ze soms zien zonnen op de bladeren of takken van braamstruiken. De bladeren zijn groot genoeg om het gewicht te dragen en op de takken tussen de doorns zijn ze dan weer veilig voor roofdieren. Grappig is om te zien dat ze altijd de kleine zonbeschenen stukjes uitkiezen. Schijnt de zon niet, dan kunnen ze zelf van lichtgroen naar donkergroen van kleur veranderen, of indien nodig zelfs helemaal grijs of bruin worden! Rond, in en op de braamstruiken zijn altijd heel wat insecten te vinden, dus ook voedsel is er meer dan genoeg.

Eén van de grote problemen die de uitbreiding van een populatie zouden kunnen tegengaan, zijn de vissen. Vissen eten de boomkikkervisjes op, en daarom is het belangrijk af en toe de vijvers droog te leggen, iets wat dan ook geregeld gedaan wordt in de Dauteweyers. Vissen krijgen zo geen kansen, en hier profiteren de kikkers van. Grote grazers zorgen dan weer dat er wat structuur in het landschap komt: open stukken, struiken,… Deze variatie zorgt voor minieme verschillen in temperatuur, vochtigheid,… wat ook de boomkikkers ten goede komt.

De hechtschijfjes aan de tippen van hun tenen geven hen de perfecte grip, ze kunnen zelfs aan glas omhoog kruipen. Enerzijds hebben die hechtschijfjes dus een “klevend” effect, maar anderzijds stoten ze het vuil ook af. En dit is iets waar de industrie ook erg in is geïnteresseerd. Denk maar aan autobanden die een goede grip geven, maar niet vuil worden, of een anti-slip-schoen die altijd proper blijft,… Er wordt dus heel wat onderzoek gedaan naar de precies structuur en eigenschappen van de hechtschijfjes.

De hele dag door hoor je in de Dauteweyers duizenden groene kikkers kwamen. Maar bij zonsondergang stopt dit gekwaak, en nemen de boomkikkers het met hun “kè-kè-kè-kè-gekwaak” het over!

Over de kikkertjes heb ik een filmpje gemaakt, maar abonneer je ook zeker op deze blog, zodat je op de hoogte wordt gehouden van nieuwe filmpjes: