Op zoek naar edelherten…

Op zoek naar edelherten…

EdelhertvrouwtjeEdelherten zijn de grootste herten die bij ons in België voorkomen. Het meest indrukwekkend zijn ze in september-oktober, wanneer de bronsttijd losbarst. Toch is het ook nu de moeite om naar edelherten te zoeken. Enkele weken geleden was ik in een stuk bos in de Ardennen, en zag ik overal sporen van deze imposante dieren. Af en toe kon ik zelfs een glimp opvangen. Ik besloot vandaag om terug te keren, om een poging te wagen de herten op beeld vast te leggen. Het ideale beeld zou een moeder met jong zijn. De in mei geboren jongen zijn ondertussen al redelijk groot, net iets kleiner dan de volwassenen, maar dragen nog altijd hun typische witte vlekken.

Die witte vlekken hebben de meeste jonge hertachtigen. Ze imiteren de zonnestralen die tussen de boomtoppen op de bosgrond neerdalen, en bieden dus de perfecte camouflage als het jong ligt te rusten. De moeder is dan wel in de buurt, maar gaat niet continu bij haar jong liggen. Logisch, de jongen hebben al open oogjes en een vacht vanaf de geboorte, dus ze moeten al niet warm gehouden worden. En hoe vaker de moeder in de buurt van haar jong is, hoe groter de kans dat ze door roofdieren worden ontdekt. Dus, afstand houden is voor de moeder de boodschap, maar toch in de buurt blijven.

 

Na een halfuurtje wandelen zag ik plots een lichtbruine vlek bewegen in de verte tussen de bomen. Door de verrekijker zag ik duidelijk dat het een edelhert was. Ik sloop wat dichter, en ontdekte plots een tweede, wat kleiner hert! Moeder en jong! Toen ik dan nog wat dichterbij was gekomen, bleek er ook nog een mannetje bij te lopen. Er was amper wind, en de weinige wind die er was blies van de edelherten weg. Hoewel ik al redelijk dicht was, konden ze mij hierdoor niet ruiken. Dit gaf mij de kans om enkele mooie beelden te maken, net de beelden die ik wilde hebben!

In september zal ik hier ongetwijfeld terugkomen, dan met als doel de vechtende edelhertmannetjes te filmen! Vul hieronder je mailadres in, zodat je op de hoogte gehouden wordt!

Intro dassenfilm opnemen…

Intro dassenfilm opnemen…

dassenfilm intro (3).Movie_SnapshotVorige maand ging mijn dassenfilm in première. Het enige wat nog ontbrak was een intro! Die moest ik nog maken.
De bedoeling van de intro is dat ik heel in het kort wat uitleg geef om de film aan te kondigen. Het zou super zijn moest het mij lukken om samen met de dassen in beeld te komen terwijl ik die uitleg geef. Niet simpel, maar ik wilde toch een poging wagen (uiteindelijk lukt het David Attenborough ook altijd om samen met de dieren in beeld te komen 🙂 ).
Daarom trok ik met Geert, een goede vriend die ook de voice-over van mijn film tot zijn rekening heeft genomen, naar de dassenburcht in de Voerstreek waar ik het grootste deel van de film heb opgenomen.
We installeerden ons op een eindje van de burcht, en dan was het wachten geblazen. De dassen verlaten ofwel net voor, ofwel net na de schemering hun burcht. Is het vóór de schemering, dan kan ik mooie kleurenbeelden maken. Net na de schemering moet ik het doen met infraroodbeelden, zwartwit dus.
Opnemen intro dassenfilm...
Zelfs het wachten op de dassen is zelden saai. Zo kwam er dit keer een reekalf naar ons toegelopen. Net zoals mensenkinderen hebben ze nog bijna nergens bang voor, en na wat toertjes om ons heen te hebben gelopen, trok het naar de vlakbij gelegen weide om daar op zoek te gaan naar verse blaadjes en kruiden. Iets later begon ook een bosuil te roepen, maar de dassen, die besloten om nog even in hun burcht te blijven. Uiteindelijk, toen het net te donker was om nog in kleur te filmen, kwamen de eerste dassen naar buiten. Langzaam sloop ik in het verlengde van een dikke boom richting de burcht. Ik haalde de micro boven, en deed enkele opnames van de intro mét de das op de achtergrond!
Missie geslaagd! We genoten nog even van een vlooisessie van de dassen vooraleer we de burchtomgeving verlieten. In onderstaand filmpje kan je de twee versies zien. Voorlopig gebruik ik nog wel de tweede versie (die in kleur zonder das), maar ik wil blijven proberen om toch een leuke intro, in kleur, mét das, in elkaar te steken! De volledige film is trouwens te bekijken in het Toeristisch bureau van de Voerstreek in ’s Gravenvoeren.

Op verkenning in de Viroin!

Op verkenning in de Viroin!

Fondry des ChiensDe Viroin is één van de meest biodiverse regio’s van België. Vorige week trok ik er met Gina enkele dagen naartoe om op zoek te gaan naar de grote en kleine beestjes die er leven, en ook wel een beetje om mijn nieuw speelgoed, een drone, te testen.
De regio is genoemd naar de rivier de Viroin, een zijrivier van de Maas die door het landschap snijdt, en staat bekend omwille van zijn kalkhellingen. Die hellingen zijn onderdeel van een 130km lange kalkstrook, die ook wel de Calestienne genoemd wordt.

400 miljoen jaar geleden was de regio namelijk een tropische zee, en de hellingen van nu zijn overblijfselen van koraalriffen van toen. Die zuidelijk gerichte kalkhellingen zijn net iets warmer dan de rest van de regio, en zorgen voor een typische dieren- en plantenwereld. Heel wat soorten die eigenlijk voornamelijk in zuidelijkere gebieden voorkomen, vind je daarom hier terug. Elk jaar komen er zo bijvoorbeeld heel wat orchideeën- en vlinderliefhebbers naar de regio, op zoek naar de meest zeldzame soorten.
Gina en ik gingen, met succes, vooral op zoek naar hazelwormen en gladde slangen.
De kalkhellingen zijn voornamelijk aan één kant van de Viroin-rivier te vinden. Aan de andere kant zijn dan weer de typisch Ardense uitgestrekte bossen. Hier leeft zowat elk groot zoogdier dat je in België kan vinden: everzwijnen, edelherten, dassen, wilde katten, boommarters,… Ook heel wat specialere vogelsoorten kom je hier geregeld tegen: zwarte ooievaars, oehoes, grauwe klauwieren en naar het schijnt leeft in de ruime regio zelfs een populatie hazelhoenen…

Jonge oehoe in nest

Jonge oehoe in nest

Op zoek naar zomertortels kwamen we toevallig een ringer tegen die ons de locatie van een oehoenest doorgaf. De plek kende ik niet, dus gingen we een kijkje nemen. De ringer zei dat we de slagerij van het dorpje moesten zoeken en dan gewoon naar boven kijken. De slagerij hadden we snel gevonden, boven de slagerij was een kleine rotshelling. En inderdaad, na even zoeken zagen we een groot oehoejong tussen wat begroeiing zitten! Het jong stond op het punt van uit te vliegen.
Vooral de bosranden zijn heel interessant. Zo konden we toch enkele zeldzame grauwe klauwieren zien. Dit zijn zangvogeltjes met een ietwat gekromde snavel, die voornamelijk op zoek naar grote insecten, die ze soms ter bewaring prikken op prikkeldraad of doorns. Soms jagen ze zelfs op kleinere vogeltjes, muizen of hagedissen.
Verder heel wat geelgorzen, goudvinken, appelvinken,… Allemaal soorten die het bij ons niet zo goed meer doen.

Vliegen met de drone...

Vliegen met de drone…

De Viroin is een eindje rijden (tegen de Franse grens), maar is zeker en vast de moeite om een keer naartoe te gaan!
Hieronder kan je een filmpje zien over de Viroin. Vul hiernaast je mailadres ook in, zodat je op de hoogte kan gehouden worden van nieuwe filmpjes of blogposts!