Lepelaars ringen in de haven…

Lepelaars ringen in de haven…

Jonge lepelaars

De Antwerpse haven en natuur lijken op het eerste zicht niet echt samen te gaan, maar pal in de haven, langs één van de grootste dokken, ligt een klein natuurreservaat dat als compensatiegebied voor de uitbreiding van de haven werd ingericht.

Op een klein eilandje in dit gebied broedt de lepelaar, een erg zeldzame broedvogel in ons land. Om te tonen dat het wetenschappelijk onderzoek dat ernaar gedaan wordt, erg interessant kan zijn, trok ik vorige week met het team van Geert Spanoghe, bioloog aan het INBO (Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek) mee op pad om de jonge lepelaars te ringen en er een filmpje van te maken.

Het eilandje was oorspronkelijk een grote takkenhoop die deels onder water kwam te liggen bij de verhoging van het waterpeil. De bovenste twee meter staken boven het water uit, maar elk jaar zakt de hoop een beetje meer weg. Vrijwilligers van Natuurpunt Wal vullen de hoop elk voorjaar terug aan met dikke takken en paletten, om een oppervlak te behouden dat genoeg is om een twintigtal koppels te laten broeden.

Met waadpakken gingen we door het water om tot op het eiland te raken. Het was continu oppassen om enerzijds niet op de kokmeeuwnesten te stappen, en anderzijds om niet te struikelen over de takken, zéker niet met een camera in je handen…

Al snel vielen de dode jongen op. Lepelaarouders houden hun jongen niet warm en droog, waardoor ze erg vatbaar zijn voor neerslag. De felle neerslag begin mei had dan ook zijn tol geëist, maar toch waren er nog een heleboel nieuwe nesten, en nesten met al wat oudere jongen. Het waren die jongen die geringd werden.

Elke vogel krijgt een heel kleurenpallet aan ringen rond beide poten: een gewone aluminium wetenschappelijke ring, aangevuld met een aantal kleurringen en een “vlag”, een soort van plaatje dat ook om de poten wordt bevestigd. Die kleurencombinatie, uniek voor elke individuele Europese lepelaar, kan vrij makkelijk vanop afstand met een verrekijker of telescoop afgelezen worden, zodat er gedetailleerd kan nagegaan worden waar de vogels naartoe gaan.

In totaal zijn er sinds het eerste broedgeval al een 150 jonge lepelaars geringd, en is er al heel wat interessante data verzameld. Zo weet men bijvoorbeeld dat deze jongen naar Mauritanië  en Senegal vliegen om te overwinteren. Niet zo een goed idee, want heel wat jongen sterven daar, waarschijnlijk door een gebrek aan voedsel, vervuiling,… Al moet nog heel wat onderzoek gebeuren om de exacte oorzaak te achterhalen, en daar helpt het ringwerk dan weer mee.

Na het ringen konden alle jongen terug op het eiland worden vrijgelaten en vonden de ouders hun kroost snel terug. Toch een speciale ervaring, om in een natuurgebied te filmen met op de achtergrond enorme containerschepen die wachten op een nieuwe vracht…

Vul je mailadres hieronder in om op de hoogte te blijven van nieuwe blogposts en filmpjes!

Dassen en het verkeer…

Dassen in het verkeer

Dassen in het verkeer

Je ziet ze geregeld liggen: dode dassen langs de weg. Naar schatting sterft elk jaar 1 volwassen das op 5 in het verkeer. Een enorme tol dus die de verspreiding van dassen hoogstwaarschijnlijk fel kan vertragen. Gelukkig worden er hier en daar maatregelen genomen om deze sterfte te beperken. In dassenrijke gebieden, zoals de Voerstreek, worden wegen vaak afgerasterd. Lage rasters zorgen ervoor dat de dassen niet op de weg raken. Om toch de overkant veilig te bereiken, worden tunnels onder de weg gemaakt. Komt een das om een of andere reden toch binnen de omheining, dan zijn er kleppen gemaakt waardoor de das van de weg af kan geraken, maar niet terug naar binnen. Zo vernielde een groep everzwijnen een tijdje geleden een afrastering, maar dankzij die kleppen waren de dassen toch snel terug in veiligheid.

Dassen leren al snel gebruik te maken van tunnels. Het was al een hele tijd geleden dat ik nog trailcams gebruikt heb, maar ik wilde absoluut een beeld van een das in de tunnel, dus hing ik er eentje op. Aan de ene kant van de weg was een bos waarin een dassenclan een burcht had gemaakt, aan de andere kant van de weg lagen grasvelden waar ze op zoek gingen naar regenwormen. Na enkele dagen ging ik de beelden bekijken, en dagelijks zag ik dassen door de tunnel kruipen. Ook een vos liet zich zo een keer filmen, en heel wat kikkers en padden maken er ook gebruik van.

Zeker nu er heel wat grote zoogdiersoorten aan het terugkeren zijn (wolven, lynxen, dassen,…) na lange tijd van afwezigheid, is het erg belangrijk dat dergelijke maatregelen genomen worden. Onze landschappen zijn doorkruist met grote en kleine wegen, en dieren worden nog al te vaak het slachtoffer ervan. De chauffeurs valt meestal niets te verwijten, het is vaak onmogelijk om een aanrijding met een plots opduikend dier te voorkomen. Hoe meer ecoducten, ecotunnels, afrasteringen,… er gemaakt worden, hoe vlotter dieren zich doorheen ons landschap kunnen verspreiden en hoe groter de kans is dat ze levend en wel op een plek geraken waar ze zelf een nieuwe populatie kunnen stichten!

Vul hieronder of hiernaast je mailadres in, en blijf op de hoogte van nieuwe posts en filmpjes!

 

Voice-over opnemen!

Geert leest voice-over in

Geert leest voice-over in

Ik vind het altijd leuk als ik in mijn filmpjes niet alleen beeld, maar ook wat tekst en uitleg kan meegeven, dit maakt het geheel toch een stuk informatiever. Daarom roep ik geregeld de hulp in van Geert Palmaerts, één van mijn beste vrienden. Hij was tot enkele jaren geleden nieuwslezer bij TV Limburg en is de geknipte persoon om mijn filmpjes van een professionele voice-over te voorzien. Meestal komt hij hiervoor naar mijn thuis. Het probleem is dat ik geen opnamestudio heb, en mijn bureau redelijk open is. Dit zorgt voor een nogal vreemde galm, en om dit te voorkomen proberen we allerhande huis-tuin en keukenmiddeltjes uit om het geluid zo zuiver mogelijk te laten klinken. Zo namen we de voice-over van een filmpje al eens op in het toilet, een kleine gesloten ruimte, of kroop Geert onder een donsdeken tijdens het inspreken om de galm te beperken. Met succes, maar voor het opnemen van mijn dassenfilm wilde ik het toch wat professioneler aanpakken. Daarom trokken we een tijdje geleden naar de opnamestudio’s van Radio 2 Limburg, waar Geert als freelance soms reportages voor maakt.

Iets minder professioneel, maar het werkt: voice-over onder een donsdeken!

Iets minder professioneel, maar het werkt: voice-over onder een donsdeken!

We mochten de studio gedurende een uurtje vrij gebruiken, net tijd genoeg om de voice-over een paar keer in te spreken. Ik durf gerust stellen dat het geslaagd is, de voice-over staat mooi op tape! Ondertussen is het geluid al onder het filmpje gemonteerd, en ben ik bezig aan de allerlaatste details. Wie benieuwd is naar het resultaat kan vanaf eind juni terecht in het Toeristisch bureau van de Voerstreek, waar de film vanaf dan te bekijken zal zijn!

Dus, een dikke merci aan Geert voor de hulp, eneuh de tekst van een klein filmpje over boomkikkers en dassen in het verkeer liggen al te wachten 😉

Door helemaal onderaan je mailadres in te geven, wordt je op de hoogte gehouden van nieuwe berichten of filmpjes op deze blog!

Foeragerende das en dasjes voor de auto…

Foeragerende dasMet dit mooie weer is er erg veel activiteit aan de dassenburchten. De jongen verkennen voor de eerste keer het nest, en zoals elke dag trekken de volwassen dieren erop uit om naar voedsel te zoeken. Gisterenavond ging ik nog eens naar de Voerstreek, en na een uurtje wachten verliet één van de volwassen dieren zijn burcht. Hij bleef een hele tijd in bos, vlakbij de burcht, om wat naar kleine beestjes te scharrelen tussen de bladeren. Omdat ik mijn schuilhut niet meehad, had ik mij tegen een dikke boom neergezet zodat mijn silhouet niet zou opvallen. De wind zat ook erg goed en dat maakte dat de das helemaal niets in de gaten had en tot redelijk dichtbij mij kwam. Ik wil de komende weken nog een aantal keren teruggaan om de jongen te filmen, want dit was mij gisteren spijtig genoeg niet gelukt.

Jonge dasjes voor de auto

Jonge dasjes voor de auto

Aan die burcht toch niet, want toen ik ’s nachts naar huis reed, doken er plots twee jonge dasjes op voor de auto. In principe kan dit niet, aangezien de meeste grotere wegen in de Voerstreek omrasterd en ondertunneld zijn. Zo moeten de dassen niet óver, maar ónder de weg om veilig de overkant van de straat de bereiken. Waarschijnlijk was er ergens een opening en waren ze zo op de weg geraakt. De dassen vonden de opening echter niet meer terug, en bleven zenuwachtig heen en weer lopen. Ik was uitgestapt, en telkens er een auto passeerde, maande ik hen aan om voorzichtig te rijden. Na een kwartiertje drijven lukte het om de dasjes terug aan de andere kant van de raster te krijgen, zodat ze hun voedseltocht konden verderzetten.

Deze dasjes hebben geluk gehad, zéker als je weet dat elk jaar ongeveer 1 das op 5 sterft in het verkeer. Ik ben momenteel bezig met het maken van een klein filmpje over de bescherming van dassen in de Voerstreek, met beelden van dassen in de ecotunnels. De beelden kan je hier binnenkort zien, en je kan je altijd abonneren op deze blog door hiernaast of hieronder je mailadres in te geven!