Visarenden in Limburg!

parende visarendenVisarenden zijn indrukwekkende vogels die gespecialiseerd zijn in het jagen naar vis. Op hun tenen hebben ze een soort van stekeltjes die ervoor zorgen dat de gladde vis na de vangst niet uit hun klauwen glipt. Hun neusgaten kunnen ze dan weer sluiten om water tijdens de duik buiten te houden. Vaak bidden ze boven het water. Dit wil zeggen dat ze ter plekke blijven flapperen, om zo naar een prooi te speuren. Dit gedrag is veel bekender bij torenvalken. Hoewel ze  arenden worden genoemd, zijn ze geen familie van de “echte” arenden. Ze vormen een eigen familie, met hierin maar 1 soort die wel verspreid over bijna de hele wereld voorkomt.

Het is al meer dan 100 jaar geleden dat er nog een geslaagd broedgeval in België is geweest. In 1944 was er nog een broedpoging in Bree, en in 1946 in Aalter, maar beide pogingen mislukten. Na de massale vervolgingen van roofvogels halfweg de 20ste eeuw doen heel wat roofvogelsoorten, en ook de visarend, het terug heel wat beter en nemen de broedgevallen in de ons omringende landen toe. De laatste jaren echter werden visarenden steeds vaker gezien in België. Eerst voornamelijk dieren die tijdens de trekperiode even in waterrijke natuurgebieden blijven hangen om wat bij te tanken vooraleer ze hun reis verderzetten. Steeds vaker echter, blijven visarenden in de zomer gedurende langere tijd aanwezig in deze gebieden.

Een vijftiental jaar geleden begon men dan ook stiekem te hopen op een broedgeval… Het FIR, het Fonds voor de Instandhouding van Roofvogels, dat ook al met succes de slechtvalk heeft doen terugkeren in Vlaanderen, plaatste in enkele geschikte leefgebieden in Limburg kunstnesten om het deze fascinerende vogels nog meer naar hun zin te maken.

Op zijn klauwen heeft de visarend stekeltjes die voorkomen dat net gevangen vis weg kan glijden.

Op zijn klauwen heeft de visarend stekeltjes die voorkomen dat net gevangen vis weg kan glijden.

Onder andere Natuurpunt en het Agentschap voor Natuur en Bos zorgden ervoor dat een aantal gebieden in Limburg extra aantrekkelijk werden gemaakt voor visarenden door bijvoorbeeld de voor deze soort belangrijke delen wat minder toegankelijk te maken. Heel goede ingrepen, maar tot een broedgeval kwam het echter helaas nog niet. Misschien waren de vogels nog te jong of was er te veel verstoring. Zo moesten vorig jaar zelfs enkele zonnekloppers verjaagd worden die onder een kunstnest (in een afgesloten gebied) lagen te genieten van de zon! Alleszins duiden alle tekenen erop dat een broedgeval er vroeg of laat aan zit te komen.

Enkele dagen geleden doken er berichten op dat er paringen waren waargenomen op één van de in Limburg geplaatste kunstnesten. Dit zou het begin kunnen zijn van een unieke gebeurtenis, dus trok ik gisteren naar het gebied in een poging een paring op beeld te kunnen vastleggen. Nog geen vijf minuten na mijn aankomst zag ik de vogels al paren, maar ik had mijn camera nog niet uitgehaald! Anderhalf uur wachten en redelijk wat inwendig gevloek later besloot ik gewoon wat rond te wandelen. Ik zag enkele leuke soorten zoals 2 boomvalken en enkele geoorde futen, en iets verderop had ik weer zicht op het nest. De afstand was nog wel erg groot, maar dicht genoeg om de vogels mooi te kunnen zien. Plots vloog het mannetje op, en ik richtte onmiddellijk de camera op het vrouwtje. Misschien was het mannetje wel opgevlogen om te gaan paren…

Mijn vermoeden bleek juist, want het mannetje keerde snel om, waarna een lange (als je 8 seconden lang kan noemen tenminste…) paring volgde! Weliswaar vanop grote afstand, maar toch mooi in beeld! Wie weet is dit het begin van het eerste Belgische broedgeval van visarenden sinds heel lang, het is spannend afwachten! Hopelijk volgen volgende week enkele eitjes, en een dikke maand later de jongen… Wordt vervolgd, vul zeker je emailadres hieronder of hiernaast in om op de hoogte te blijven!

Dassenfilm in de prijzen!

Festival de l'oiseaux et de la nature Abbeville

Enkele maanden geleden kreeg ik het leuke nieuws dat een 15 minuten durende versie van mijn dassenfilm geselecteerd was voor het Festival de l’Oiseau et de la Nature in het Franse Abbeville. Geselecteerd zijn op zich vond ik al geweldig, want dit hield in dat we voor een weekend naar Abbeville mochten, dat gelegen is aan de Baai van de Somme, één van de meest vogelrijke gebieden van Frankrijk.

Op vrijdagavond werden alle amateurfilms voorgesteld aan het publiek en kon ik mijn beste (…) Frans bovenhalen om wat tekst en uitleg te geven. Zaterdag kregen we een rondleiding van de Marquenterre, een prachtig natuurgebied waar een kolonie broedende lepelaars de show stalen. Maar het hoogtepunt was natuurlijk de award-avond op zaterdagavond. Geselecteerd zijn was super, maar nu ik toch daar was droomde ik natuurlijk stiekem om niet met lege handen naar huis te gaan.

vlnr: ikzelf (dassenfilm), Naveen Qayyum (vertegenwoordige de Pakistaan Shayan Gill die een film maakte over een Aziatische kievitsoort), Charles de Ruydts (film over klaprozen), Philippe Parolini (film over een willekeurige dag in de zomer)

vlnr: ikzelf (dassenfilm), Naveen Qayyum (vertegenwoordige de Pakistaan Shayan Gill die een film maakte over een Aziatische kievitsoort), Charles de Ruydts (film over klaprozen), Philippe Parolini (film over een willekeurige dag in de zomer)

 

En het bleef niet bij dromen, want mijn film “A colourful tale in shades of grey” heeft de hoofdprijs behaald in de categorie “Vidéo amateur“! Na een juryprijs op het Natuurfilmfestival in Namen, is het de tweede prijs die ik voor de dassenfilm mocht ontvangen. Het resultaat van de talloze nachtelijke uurtjes aan de ingang van dassenburchten in de Voerstreek wordt gesmaakt, en daar ben ik natuurlijk erg blij en trots op! Ik ben blij dat heel wat mensen op die manier een van de meest fascinerende

De trofee

De trofee

Limburgse dieren leren kennen en ik hoop dat in de toekomst, wanneer mijn volledige dassenfilm klaar is, nog heel wat meer mensen versteld zullen staan over onze natuur! Ik mocht de prijs, een prachtig glazen beeld van twee vogels en een geldprijs,  in ontvangst nemen van Claudine Brasseur, jarenlang presentatrice geweest van het RTBF-programma Le Jardin Extraordinaire.

 

Tijdens de award-avond werd ook de winnaar bekend gemaakt van de professionele natuurfilms, en een prachtige film over vossen in de Italiaanse Alpen kaapte daar de hoofdprijs weg. Vossen zijn populair, want ook een film die alle voor- en tegenstanders over deze helaas erg controversiële soort aan het woord liet, ging met een prijs naar huis. De grote winnaar van de fotowedstrijd was dan weer een foto van een zilverreiger.

Prijsuitreiking

Prijsuitreiking

Gina en ik konden twee dagen in Abbeville blijven, dus gebruikten we de extra tijd die we hadden om de Baai van de Somme verder te verkennen, én natuurlijk ook wat te filmen. Een klein filmpje vind je binnenkort terug op deze blog. Als je hiernaast je mailadres invult, word je trouwens op de hoogte gehouden van nieuwe blog-posts.

Opinie – Loslopende katten

kat 1Op deze blog post ik voornamelijk filmpjes van wilde dieren, maar omdat we aan het begin staan van een nieuw broedseizoen, wil ik het toch even hebben over de overal loslopende katten. Heel wat eerste zoogdiernesten, zoals hazen, konijnen en eekhoorns, zijn al geboren en de zangvogelnesten laten niet lang meer op zich wachten. Veel nieuw leven in aantocht, maar tegelijk neemt ook het aantal slachtoffers dat ten prooi aan loslopende katten valt, enorm toe. Jonge vogels die nog niet goed kunnen vliegen of zelfs hele nesten zangvogels, jonge konijntjes, haasjes of eekhoorntjes,… Allemaal lopen ze een groot risico terecht te komen in de klauwen van een kat, en de Vogelopvangcentra stromen dagelijks vol met deze katslachtoffers. Zelfs de kleinste wondjes veroorzaakt door de nagels van een kat zijn door de onvermijdelijke infecties meestal dodelijk…

En dat is zonde. Zonde omdat katten, hoe je het ook draait of keert, niet vrij horen rond te lopen.

“Maar katten die vogels pakken, dat is de natuur…”

Klopt niet helemaal. Voor de kat is het een natuurlijk gedrag, een instinct, om te jagen op kleinere dieren, dus voor de kat is het, inderdaad, de natuur. Maar een kat hoort niet thuis in de natuur, en dat is nu net het punt. Een kat is een gedomesticeerd huisdier, en heeft helemaal niets te maken met bijvoorbeeld de zeer zeldzame Europese wilde kat, die bij ons enkel in het zuiden van het land te vinden is. Een huiskat (of een zwerfkat of een verwilderde kat) is even (on)natuurlijk als een kanariepietje, grasparkiet, ezel of hond die in onze natuur rondloopt. Simpelweg omdat een kat gewoon geen wild dier is. Maar wel een dier dat gemiddeld 4-18 vogels en 8-21 kleine zoogdieren per jaar kan doden. In België leven volgens de meest recente schattingen een 2 miljoen katten. Tel maar uit…

Zwerfkatten, die afkomstig zijn van loslopende huiskatten of gedumpte katten, doden per jaar zelfs 23-46 vogels, en 129-338 kleine zoogdieren per jaar!

“Mijn kat eet geen vogels”

Het is niet omdat er niet geregeld dode dieren aan de voordeur liggen, dat de kat niet jaagt op vogels of muizen. Integendeel. Zoals al gezegd zal een kat instinctief jagen, dat is ZIJN natuur (niet DE natuur!!). Uit onderzoek met cameraatjes die aan de nek van de kat werden bevestigd, blijkt dat katten minder dan 1 prooi op 4 mee naar huis nemen, de rest laat hij gewoon liggen of eet hij ter plekke op. Je moet er eigenlijk van uitgaan dat elke kat jaagt, het is nu eenmaal een roofdier.

“Mijn kat is ongelukkig als hij binnen zit, want in de natuur heeft hij een groot leefgebied”

Dat is een vaak gebruikt argument, maar ik ben er zeker van dat mits wat doorzettingsvermogen élke kat perfect in staat is om binnen te leven. Enkel katten die jarenlang als een zwerfkat buiten hebben geleefd, zullen zware aanpassingsmoeilijkheden hebben, maar een heel groot deel van zelfs deze dieren zullen uiteindelijk ook in staat zijn om binnen te leven. En nu loop ik het risico om kattenliefhebbers tegen de schenen te schoppen, maar ik heb véél liever een kat die een heel klein beetje gefrustreerd is, dan zoveel vogels en kleine zoogdieren die dood zijn…

Bovendien moeten we niet lang met de auto rijden om te zien hoe het vrij rondlopen uiteindelijk vaak afloopt. Overal liggen er platgereden katten langs de weg, allemaal katten waarvan de eigenaar dacht dat hun kat veel gelukkiger zou zijn als hij vrij zou kunnen rondlopen…

Het is waar dat Europese wilde katten een groot leefgebied hebben, maar een huis- of zwerfkat ís geen wild dier, het is een kweekvorm die niks meer te maken heeft met de wilde kat. Net zoals een hond ook nog amper iets te maken heeft met een wolf. Trouwens, wolven hebben in de natuur veel grotere leefgebieden dan wilde katten, en iedereen zou het absurd vinden om zijn hond zomaar overal los te laten lopen.

Er zijn ook voorbeelden genoeg van fantastisch gebouwde kattenvolières, of afgesloten veranda’s waar katten alle ruimte hebben, zonder schade te kunnen toebrengen aan onze natuur.

“Er zijn grotere problemen voor de natuur dan katten”

Inderdaad, er zijn grotere problemen voor de natuur dan katten. Véél grotere problemen, spijtig genoeg. Denken we maar aan de vernietiging van de habitats, opwarming van de aarde,… We moeten het kattenprobleem niet overschatten, maar zéker ook niet onderschatten. Het gaat hier over tientallen miljoenen katslachtoffers per jaar, enkel en alleen in België! Aan elk probleem waar we iets aan kunnen doen, moeten we iets proberen te doen.

De zwerfkatten binnenzetten is onmogelijk. Er zijn er gewoon veel te veel. Hopelijk halen de sterilisatiecampagnes die katten vangen, steriliseren en terug vrijlaten iets uit, maar als élke katteneigenaar ten miste zijn eigen kat al zou binnenhouden, redden we op die manier al miljoenen dieren elk jaar én voorkomen we dat er zwerfkatten bijkomen.

Volgens de wet ben je niet verplicht je kat binnen te houden, maar als katteneigenaar maak je zelf de keuze.

Ofwel laat je je kat buiten lopen, en stel je het dierenwelzijn (wat ook al te betwijfelen valt!) van één enkele kat die niet in de natuur thuishoort bovenop het leven van zovele dieren die wél in de natuur thuishoren, mét het risico dat de kat doodgereden wordt.

Ofwel ga je als verantwoordelijke katteneigenaar je kat binnenhouden, zoals het eigenlijk hoort bij een huisdier dat van jou is. Je voorkomt tientallen nodeloze katslachtoffers én een doodgereden huiskat.

Voor mij, als natuurliefhebber, is de keuze snel gemaakt. Wilt dit zeggen dat ik iets tégen katten heb? Absoluut niet, integendeel. Maar ik heb wel iets vóór wilde dieren. En daarom vind ik dat een kat binnen hoort.