Paartijd voor de padden…

Enkele dagen geleden toen ik de dassen ging filmen, zag je in de tientallen poelen in de Voerstreek allemaal kopjes van bruine kikkers net boven het wateroppervlak steken. De nachten zijn wat minder koud en heel wat amfibieën ontwaken uit hun winterslaap, die ze hebben doorgebracht onder dorre, vochtige bladeren, rotte boomstammen of, bij padden, in zelfgegraven tunneltjes. Mannetjes worden meestal net iets vroeger wakker dan de vrouwtjes. Zij zijn wat kleiner, en zijn dus sneller opgewarmd. Eenmaal wakker, trekken ze zo snel mogelijk naar een poel. Vaak moeten ze hiervoor wegen oversteken. Gelukkig is er in de Voerstreek niet zo veel verkeer, én zijn er op kritieke punten tunnels onder de weg gemaakt waardoor de meeste amfibieën veilig de overkant van de weg bereiken. In de poel aangekomen, zoeken de kikkers een partner en worden de typische gel-achtige hompen met honderden aan elkaar klevende eitjes gelegd in het water.

Gisteren ben ik teruggeweest, maar er was geen enkele bruine kikker meer te zien, enkel de eierhompen zijn achtergebleven… De kikkers zelf zijn terug de bossen of weilanden ingetrokken om daar naar voedsel te zoeken. Er is echter in de poelen nog meer dan genoeg te zien, want de padden hebben de bruine kikkers afgelost. Ook zij zijn ondertussen wakker geworden uit hun winterslaap.  Zodra een mannetje een vrouwtje tegenkomt, grijpt het mannetje het vrouwtje met zijn voorpoten stevig vast onder haar oksels. Dit kan al onderweg naar de poel gebeuren. De grip van een mannetje rond het vrouwtje wordt amplexus genoemd, en wordt nog extra versterkt door eeltknobbels op de duimen van het mannetje voor een betere grip.  In tegenstelling tot kikkers leggen de padden hun eieren niet in grote hompen, maar in lange dubbele slierten die onder water tussen rietstengels en waterplanten worden gedraaid.

Dit wilde ik graag op beeld hebben, aangezien ik het in de dassenfilm toch ook even over de paddentrek wil hebben. Daarom trok ik gisterenavond naar de Voerstreek waar ik op verschillende plekken padden de weg zag oversteken, sommigen al in de “amplexushouding”. Deze kon ik mooi filmen. ’s Nachts ben ik nog even langs een paar dassenburchten gelopen (met een everzwijn als leukste waarneming). In een veld foerageerden 5 reeën, met tussen hen in een das die ook naar voedsel aan het zoeken was, en in twee grote velden zag ik in totaal 5 vossen!

Vanmorgen ging ik dan naar een poel waar massa’s padden hun eieren aan het afzetten waren. Ik kon van Michiel een GoPro lenen met onderwaterbehuizing waarmee ik de dieren onder water kon filmen. Tientallen paddenkoppels waren aan het paren, en ik kon ook even het afzetten van de eieren filmen. Hieronder kan je enkele losse beelden bekijken:

Zowel de kikker-als paddeneitjes zullen zich nu ontwikkelen tot kikkervisjes. Hiervoor is het nog enkele weken wachten, maar uiteraard ga ik ook deze op beeld proberen vast te leggen.

 

 

Dassen en hun vlooien…

Vooraleer dassen erop uit trekken om in hun eentje naar voedsel te zoeken, nemen ze uitgebreid de tijd om zichzelf en elkaar te poetsen. Het was me nog niet gelukt dit gedrag te filmen, en hier moest verandering in komen. Op de beelden van de trailcams zag ik de dassen elke dag rond 19u voor de eerste keer verschijnen, dus wist ik dat ze rond deze periode hun burcht zouden verlaten. Eergisterenmorgen  stelde ik mij dan ook om 18u op vlakbij de burchtopening waarvan ik hoopte dat ze uit zouden komen, recht voor een dikke boom, zodat de dassen mijn silhouet niet konden zien. Een halfuur later passeerden er vlakbij drie reeën, een reebok en -geit, en nog een half uur later, stipt om 19u, verscheen de eerste das aan de ingang van één van de burchten.

Vlooiende dassen

(meer…)

Februari, paartijd voor de dassen in de Voerstreek…

Dassen kunnen het hele jaar door paren, maar februari is de echte piek. De paartijd is een belangrijke periode in een dassenjaar, die ik graag op beeld wilde vastleggen. Vooraleer ik in januari naar Ethiopië vertrok, had ik al een trailcam opgehangen aan de ingang van een burcht, en een maand later, toen ik terug was, bleek ik parende dassen te hebben gefilmd! Leuk, maar échte beelden zouden interessanter zijn.

Parende dassen

Daarom trok ik in februari enkele keren naar de Voerstreek om een poging te wagen. Half februari zat ik in mijn schuiltent, en herkende ik in de verte hetzelfde geluid als de parende dassen op de trailcam! Spijtig genoeg kon ik de dieren vanuit de tent niet zien, maar uit de tent gaan durfde ik eerst niet uit schrik de dassen te verstoren. Toen ik ze na 2 uur nog àltijd hoorde paren, besliste ik toch om wat dichter te gaan. Met de infraroodcamera zag ik in de verte de oplichtende oogjes van twee dassen. Tussen 12u en 1u ’s nachts is het piekuur van vliegtuigen die over de Voerstreek vliegen om te landen in de luchthaven van Luik, en elke keer een vliegtuig overvloog kon ik enkele meters dichterbij komen. Door na een half uur telkens heel voorzichtig dichter en dichter te komen, stond ik uiteindelijk op minder dan 10 meter van de dassen!

(meer…)